poniedziałek, 20 czerwca 2011

Ekotrofologia

    Ekotrofologia – to nauka o żywieniu człowieka produktami uzyskanymi z roślin i zwierząt, którym zapewniono warunki egzystencji zgodne z ich fizjologicznymi potrzebami, występującymi w środowisku naturalnym . Nauka ta nawiązuje do dawnego znaczenia terminu dieta, oznaczającego szeroko rozumiany sposób życia.
    Ekotrofologia jest reakcją na przeważające w świecie sposoby produkcji surowców i przetworów żywnościowych oraz na sposoby żywienia wynikające bardziej z interesów koncernów aniżeli z potrzeb zdrowotnych konsumentów. Podstawą diety powinny być bioprodukty a nie produkty syntezy, które coraz częściej pojawiają się na rynku.
    Osłabienie naturalnej odporności, wzrost różnego rodzaju alergii, ogromna ilość chorób układu pokarmowego i układu krążenia , to reakcja populacji ludzkiej na taki sposób żywienia.
Człowiek odżywiając się wprowadza do organizmu elementy skażonego środowiska. Jeżeli  produkty roślinne i zwierzęce będą skażone przez wodę, ich wartość żywieniowa staje się problematyczna .Przyczynia się do tego również stosowanie sztucznych nawozów, pestycydów i niewłaściwych mieszanek paszowych.
Współczesne rolnictwo opiera się na filozofii stresu. Tylko w warunkach stresu rośliny dają skrajnie wysokie plony. Stres ten doprowadza często organizmy roślinne i zwierzęce do stanu patologii. Doradza się rolnikom, aby produkcja była opłacalna, obniżać jej koszty, to znaczy zwiększać plony ,podnosić mleczność krów , przyspieszać tucz. Nie ma przy tym znaczenia ,że następuje degradacja gleby i roślin.

poniedziałek, 6 czerwca 2011

Homeopatia a pamięć wody

    Homeopaci przez długi czas bronili swojej odrębności oraz specyfiki klinicznej i terapeutycznej zaniedbując badania w zakresie farmakologii. Dominująca rola chemii w rozwoju klasycznej farmakologii przesunęła homeopatię w obszary oszustwa a w najlepszym przypadku placebo.
    Uzasadnienie hipotezy, że sposób działania leków homeopatycznych nie ma charakteru reakcji chemicznej ale zmiany właściwości fizycznych nie było możliwe bez rozwoju  fizyki do końca lat osiemdziesiątych XX wieku. Francuski naukowiec Jean Boiron w swoich doświadczeniach nad czynnikami zmieniającymi działanie wysokich rozcieńczeń wykazał zmiany właściwości fizycznych preparatów homeopatycznych.
    Badania z wykorzystaniem rezonansu magnetycznego udowodniły istnienie różnic właściwości fizycznych między czystym rozpuszczalnikiem a roztworem leku homeopatycznego.